Dyżury prof. Agnieszki Kaczmarek: 15 lipca godz. 10.30-11.30, 18 lipca godz. 10.00-11.00. Kolejne dyżury: 16, 23 i 30 września w godz. 10.30-11.30

od 01.07.2019 do 20.09.2019 sekretariat bedzie czynny w godz. 9.00-14.00

Konkurs studencki „EKOinnowatorzy”

Konkurs EKOinnowatorzy to ogólnopolski konkurs dla studentów zrzeszonych w kołach naukowych i innych organizacjach studenckich.

Konkurs obejmuje dwa obszary tematyczne:

  • Energia
  • Środowisko

Odrębnie dla obszarów tematycznych „Energia” i „Środowisko” zostały wydzielone dwie kategorie konkursowe:

  • Konkurs na najlepszy projekt studencki
  • Konkurs na najbardziej kreatywny pomysł, stanowiący rozwiązanie przedstawionego zadania problemowego

Konkurs podzielony jest na cztery etapy. Trzy pierwsze etapy zrealizowane zostaną w trybie online, natomiast czwarty etap (Uroczysta Gala Finałowa) odbędzie się 15 listopada 2019 r. na Kopcu Kościuszki w Krakowie.

Udział w konkursie jest bezpłatny.

Konkurs realizowany jest w ramach dofinansowana Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Więcej informacji

EKOinnowatorzy 2019

Przejdź do strony konkursu

„KULTUROWE ODPOWIEDZI NA KRYZYSY MIEJSKIE” – Poznań, 18-19 października 2019

Kryzysy miejskie przejawiają się na dwa różne sposoby. Mogą mieć źródła w procesach intensyfikującej się urbanizacji. Mogą mieć także pozamiejskie przyczyny, lecz to w miastach ogniskują się ich najpoważniejsze skutki. Do najlepiej rozpoznanych w historii kryzysów (politycznych, ekonomicznych, demograficznych) dochodzą dziś nowe: kryzys klimatyczny, kryzys migracyjny, kryzys legitymizacji w polityce miejskiej, kryzysy identyfikacji i przynależności, kryzys wizji rozwoju, kryzys decyzyjności, partycypacji czy praw, kryzys w relacjach miasto a państwo i struktury międzynarodowe, wreszcie kryzys kompetencji niezbędnych do życia w miastach. Tradycyjne sytuacje kryzysowe zwykło się wyjaśniać w kategoriach ekonomicznych, socjologicznych czy politologicznych, nie doceniając ich charakterystyk kulturowych. Nie wszystkie kryzysy oraz ich źródła zostały jeszcze rozpoznane z perspektywy kulturowej. Po pierwsze – to właśnie kultura może być jednym ze źródeł, jak w wypadku miękkich modeli rozwoju miejskiego czy niewydolnych ekonomii symbolicznych, które zamiast remedium, okazują się zasłoną dymną rzeczywistych problemów. Po drugie jednak – to przede wszystkim w kulturze artykułują się dziś odpowiedzi na doświadczenie kryzysu. Często także to ona jest głównym źródłem rozwiązań. Kultura występuje zatem w różnych rolach, o które chcemy zapytać.

Powoduje to, że pilnej dyskusji wymagają również sposoby badania miasta. Tradycji badań nad miastami, dyscyplin i subdyscyplin jest wiele. Ich przedstawiciele, skupieni na własnych standardach naukowości, mało na ogół wiedzą o tym, co proponują sąsiedzi. Tzw. teoria miejska w XXI wieku staje się hybrydą konstruowaną z wielu, niejednokrotnie wykluczających się lub zwalczających założeń do tego stopnia, że orientacja w tym gąszczu wymaga coraz bardziej rozbudowanej wiedzy. Poruszamy się wśród różnych ontologii i założeń ontycznych, poszukujemy niesprzecznych z nimi epistemologii obejmujących swoim zasięgiem coraz bardziej złożone procesy, wydarzenia, projekty. Uspołecznienie wiedzy o dynamice miejskości wyłania nowych uczestników dyskusji o kryzysach miejskich: aktywistów miejskich, dziennikarzy, artystów, itd.

Uważamy zatem, że warto sformułować główne problemy i pokazać najbardziej obiecujące propozycje rozwiązań obejmujących wszystkie poziomy miejskości: poczynając od nowych praktyk artystycznych, architektonicznych, projektowych czy lokalnych praktyk mieszkańców miast, uwzględniając również nowe epistemologie i pragmatyczne sojusze międzydyscyplinarne.

Do udziału w konferencji zapraszamy przedstawicieli wszystkich dyscyplin czyniących przedmiotem badań miasta, procesy urbanizacji, tereny zurbanizowane, urbanocen, podmioty miejskie, itp. Proponujemy przyjęcie perspektywy kulturowej, przekraczającej podziały, o których wyżej mowa. Po pierwsze dlatego, że w porównaniu z perspektywą ekonomiczną, geograficzną, społeczną wydaje się ona nadal zbyt słabo rozwinięta. Po drugie dlatego, że kryzysy miejskie, z którymi mamy do czynienia w XXI wieku, trudno rozwiązywać abstrahując od przekazów i zmian kulturowych.

Pytania i obszary tematyczne, które dołączamy do zaproszenia, pokazują również jak dalece zmieniły się w ostatnich latach studia kulturowe, nie zacierając jednocześnie swego emancypacyjno-progresywnego charakteru. Sformułowane przez nas pytania dotyczą zarówno źródeł kryzysów miejskich, jak i strategii antykryzysowych. Oba te wymiary chcemy poddać pod dyskusję

  1. Miękkie modele zmiany miejskiej – źródła kryzysów czy ich rozwiązania?
  2. Czy miejskie ekonomie symboliczne wyczerpują się?
  3. Czy istnieje potrzeba kulturalizacji prawa do miasta?
  4. Jakie miejskie kompetencje są dziś potrzebne?
  5. Dla kogo jest miejsce w przestrzeni miejskiej: metropolitalni „inni” (klasa, etniczność, wiek, płeć), ruchliwe podmioty, nowe lokalności?
  6. Jak miasta odpowiadają na kryzys klimatyczny?
  7. Procesy miejskie a światowy ekosystem (antropocen, kapitałocen, urbanocen…)?
  8. Jak na fragmentację miast odpowiadają architektura uzdrawiająca i design holistyczny?
  9. Dokąd zmierza miejski techno-rozwój?
  10. Czy artystyczne strategie antykryzysowe są skuteczne?
  11. Teorie miejskie – kryzys czy nadprodukcja?
  12. Jaki jest potencjał a jakie słabości nowych ontologii w badaniach miejskich?

Termin akceptacji abstraktów: 10 września 2019.

Przewidujemy 20-minutowe wystąpienia. Zgłoszenia wraz z tytułem, afiliacją oraz abstraktem (do 1000 znaków) prosimy przesyłać do 1 września 2019 na adres kryzysy.miejskie@gmail.com

Opłata konferencyjna wynosi:

  • dla pracowników naukowych: 300 zł
  • dla doktorantów i niezależnych badaczy: 150 zł

Termin wpłaty: 30 września 2019 (na podany w późniejszym terminie numer konta).
Opłata obejmuje materiały konferencyjne oraz catering podczas konferencji. Nie obejmuje kosztów podróży oraz noclegów. Zainteresowanym oferujemy jednakże informację na temat bazy hotelowej w Poznaniu. Przewidujemy również publikację wybranych tekstów pokonferencyjnych.

Miejsce konferencji: Instytut Kulturoznawstwa UAM (Kampus Ogrody), ul. Szamarzewskiego 89, 60-658 Poznań

Formularz zgłoszeniowy (docx)

Call For Pappers

Republika musicali. Historia – gatunek – interpretacje – Ogólnopolska konferencja naukowa Poznań, 6-7 czerwca 2019 r.

Republika musicali. Historia – gatunek – interpretacje

Ogólnopolska konferencja naukowa

Poznań, 6-7 czerwca 2019 r.

6 czerwca (czwartek) , godz. 16.00-17.30

Republika musicali. Gatunek w przestrzeni kulturowej i społecznej,

dyskusja panelowa w Teatrze Muzycznym w Poznaniu (ul. Niezłomnych 1E),

prowadzenie: Joanna Maleszyńska,

udział: Dorota Skotarczak, Piotr Deptuch, Przemysław Kieliszewski, Jacek Mikołajczyk

7 czerwca (piątek)

Sesja w Ogólnokształcącej Szkole Baletowej im. Olgi Sławskiej-Lipczyńskiej w Poznaniu, ul. Gołębia 8,

sala nr 5

Godz. 9.30-12.30

Otwarcie konferencji: Mirosław Różalski (dyrektor Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Olgi Sławskiej-Lipczyńskiej w Poznaniu), Przemysław Kieliszewski (dyrektor Teatru Muzycznego w Poznaniu), Joanna Maleszyńska (IFP UAM)

Małgorzata Jarmułowicz, Wspomnienie o dr Joannie Puzynie-Chojce

I

Moderator: Rafał Koschany

  • Dorota Skotarczak (UAM), Amerykański musical filmowy w czasie drugiej wojny światowej
  • Małgorzata Jarmułowicz (UG), Wyśpiewać koszmar? Musical wobec zbrodni ludobójstwa
  • Jacek Mikołajczyk (Teatr Syrena w Warszawie), „I wanna be a producer…”. Musical broadwayowski w USA i w Polsce – aspekty produkcyjne
  • Daniel Wyszogrodzki (Akademia Teatralna w Warszawie), Od licencji do premiery. Produkcja musicalu w Polsce
  • Joanna Roszak (PAN / OSB), Ale przecież mamy piosenkę. Musicale w dydaktyce polonistycznej

Dyskusja

Przerwa na kawę

II

Godz. 13.00-15.30

Moderatorka: Małgorzata Jarmułowicz

  • Małgorzata Lipska (UW), Potoczność, (a)poetyckość, udomowienie i objaśnienie: o piosenkach z broadwayowskiej premiery Metra w przekładzie Mary Bracken Phillips
  • Agnieszka Serlikowska, Wpływ tłumaczenia libretta na interpretację musicalu Once
  • Remigiusz Koziński, Marta Żaczkiewicz (Fundacja Otwieramy Kulturę i Sztukę), Audiodeskrypcja musicalu
  • Mariusz Napierała (Teatr Muzyczny w Poznaniu), Forma i technika – warsztat scenografa musicalu
  • Barbara Pitak-Piaskowska (UW), O parasolkach i nie tylko
  • Rafał Koschany (UAM), Docu-musical – przemiany gatunku na przykładzie filmu London Road

Dyskusja

Przerwa na kawę (i poczęstunek)

III

Godz. 16.15-18.30

Moderatorka: Joanna Roszak

  • Wojciech Bernatowicz (UMCS / UW), Coś starego, coś nowego, coś pożyczonego, coś niebieskiego. O cytatach, aluzjach i grach konwencjami w musicalach scenicznych
  • Tomasz Nierychły, „Uwagi” Mozarta na temat opery rockowej. Zalążek zjawiska wobec musicalu
  • Konstancja Śliżewska (UW), Kreowanie intertekstualnego kontekstu odbioru dzieła scenicznego na przykładzie memów odnoszących się do fabuły musicalu Hamilton
  • Magdalena Juźwik (UW), Tanecznym krokiem przez musical
  • Małgorzata Woźniak, Jak dziś inscenizować klasykę z użyciem anachronicznych metod teatralnych?
  • Joanna Maleszyńska (UAM), „Czemu nie tańczę na ulicach gdy / gdzie indziej tak się dzieje?”, czyli jak musical poszerza swoje granice

Dyskusja i podsumowanie konferencji

  • Między referatami choreografie Krystyny Frąckowiak, Apolonii Myszkowskiej i Weroniki Stroińskiej w wykonaniu uczennic i uczniów Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej w Poznaniu
  • Organizatorzy: Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa im. Olgi Sławskiej-Lipczyńskiej w Poznaniu, Teatr Muzyczny w Poznaniu, Instytut Filologii Polskiej UAM, Instytut Kulturoznawstwa UAM, Instytut Slawistyki PAN

Strengthening Practices of Intercultural Education in Ireland – A Critical Overview and Reflections on Teaching Practices

Strengthening Practices of Intercultural Education in Ireland – A Critical Overview and Reflections on Teaching Practices
Malgorzata Machowska-Kosciak, PhD
(Dublin City University, Centre for Human Rights and Citizenship Education, School of STEM Education , Innovation and Global Relations)

Cultural and linguistic composition of Ireland is becoming more diverse with each new year, offering great potential for even faster and greater human development. Nevertheless, cultural diversity and linguistic enrichment is often portrayed as ‘challenging’, or ‘being in some kind of crises’ (Modood). As many studies report there is still a huge misrecognition of students’ linguistic capabilities by their schools (McGorman and Sugrue, 2007; Nowlan, 2008; Wallen and Kelly-Holmes, 2006) presenting students from ‘deficit’ perspective Devine (2005) and this is likely to have damaging effects on the students (Ortega, 2014). Building on strong intercultural approaches, fostering social justice and global citizenship on the other hand, would have offered greater potential to cherish diversity in Irish schools. This paper takes on a critical perspective by positioning existing national intercultural policy, intercultural guidelines and primary schools practices within the framework of critical multiculturalism. In this perspective, it is claimed that educational context can effectively ‘empower’ or ‘disempower’ its students as some researchers demonstrated (Kirwan, 2019, Machowska-Kociak, 2019 ). This work builds on Round Table Discussion that took place in March 2019 a part of SPIEPS project.“Strengthening the practice of intercultural education in Primary Schools” is the project promoting and supporting the positive integration of migrants within Irish primary schools, through effective intercultural education for all children, which engages the wider school community, contributes to an alternative narrative on migration and fosters global citizenship. So far, numerous barriers to successful integration of migrants have been identified within the context of Primary schools. This situation might show a limited readiness of the educational system to embrace linguistic and cultural diversity. However, it is within capacity of schools to create policies and practices that can challenge both structural and more local discriminatory practice and create equitable and inclusive school cultures which foreground human/children’s rights, wellbeing, engagement and achievement. The theoretical and analytical approach implemented in this study combines Mixed Methods approaches (Cresswell, 2014) with Critical Discourse Analysis approaches ( Duff, 1995; Davis & Harre 1990, Van Dijk).

КУЛЬТУРОЛОГІЯ В УНІВЕРСИТЕТІ ІМ. АДАМА МІЦКЕВИЧА В ПОЗНАНІ ТРИРІЧНИЙ БАКАЛАВРАТ


„Познанська культурологія” посідає істотне місце на мапі академічних гуманітарних наук і наукових досліджень над культурою.
Навчання на даному напрямку забезпечить отримання розгалужених, широко-гуманістичних і суспільних знань, допоможе поглибити знання з області наук про культуру. Важливим є також практична спрямованість частини предметів на окремі галузі культури, також на організацію масових культурних заходів і на культурну анімацію.
Протягом років основним стрижнем програми навчання на культурології були такі предмети, як: історія наук про культуру, теоретична історія науки, теорія участі в культурі, логіка з елементами методології, філософія науки, історія філософії, історія культури, історія мистецтва, естетика, антропологія культури, соціологія культури. Базові предмети доповнювалися предметами, спрямованими на аналіз театру і видовищ або фільму і літератури.
Як ми навчаємо?
Крім участі в лекційних заняттях та семінарах, ми пропонуємо:
– професійну практику;
– наукові відрядження;
– відкриті лекції за участю відомих вчених з Польщі, а також зарубіжжя.
Бакалаврат – 3 роки
Навчання може відбуватися польською мовою (І та ІІ ступеня), а також англійською мовою II ступеня – Intrecultural Communication англійською мовою.
В програма навчання включені: історія та теорія культури, художня культура і міжкультурна комунікація. Ця програма дозволяє розвинути навички в сфері культурної анімації, підприємництві, художній та культурній освіти
Факультативні заняття зосереджуються в 4 блоках, що охоплюють таку проблематику:
– ПОПУЛЯРНА КУЛЬТУРА
– ХУДОЖНЯ КРИТИКА
– АНІМАЦІЯ КУЛЬТУРИ
– КУЛЬТУРА УЧАСТІ І АКТИВНОСТІ
Оминаючи географічну відстань, дорога з України до Познані не є складною, беручи до уваги сучасні залізничні, транспортні та авіасполучення.
З весни 2017 року Познань має безпосереднє авіасполучення з Києвом та Львовом.

ВИВЧАЙ КУЛЬТУРОЛОГІЮ В ПОЗНАНІ!