„KULTUROWE ODPOWIEDZI NA KRYZYSY MIEJSKIE” – Poznań, 18-19 października 2019

Kryzysy miejskie przejawiają się na dwa różne sposoby. Mogą mieć źródła w procesach intensyfikującej się urbanizacji. Mogą mieć także pozamiejskie przyczyny, lecz to w miastach ogniskują się ich najpoważniejsze skutki. Do najlepiej rozpoznanych w historii kryzysów (politycznych, ekonomicznych, demograficznych) dochodzą dziś nowe: kryzys klimatyczny, kryzys migracyjny, kryzys legitymizacji w polityce miejskiej, kryzysy identyfikacji i przynależności, kryzys wizji rozwoju, kryzys decyzyjności, partycypacji czy praw, kryzys w relacjach miasto a państwo i struktury międzynarodowe, wreszcie kryzys kompetencji niezbędnych do życia w miastach. Tradycyjne sytuacje kryzysowe zwykło się wyjaśniać w kategoriach ekonomicznych, socjologicznych czy politologicznych, nie doceniając ich charakterystyk kulturowych. Nie wszystkie kryzysy oraz ich źródła zostały jeszcze rozpoznane z perspektywy kulturowej. Po pierwsze – to właśnie kultura może być jednym ze źródeł, jak w wypadku miękkich modeli rozwoju miejskiego czy niewydolnych ekonomii symbolicznych, które zamiast remedium, okazują się zasłoną dymną rzeczywistych problemów. Po drugie jednak – to przede wszystkim w kulturze artykułują się dziś odpowiedzi na doświadczenie kryzysu. Często także to ona jest głównym źródłem rozwiązań. Kultura występuje zatem w różnych rolach, o które chcemy zapytać.

Powoduje to, że pilnej dyskusji wymagają również sposoby badania miasta. Tradycji badań nad miastami, dyscyplin i subdyscyplin jest wiele. Ich przedstawiciele, skupieni na własnych standardach naukowości, mało na ogół wiedzą o tym, co proponują sąsiedzi. Tzw. teoria miejska w XXI wieku staje się hybrydą konstruowaną z wielu, niejednokrotnie wykluczających się lub zwalczających założeń do tego stopnia, że orientacja w tym gąszczu wymaga coraz bardziej rozbudowanej wiedzy. Poruszamy się wśród różnych ontologii i założeń ontycznych, poszukujemy niesprzecznych z nimi epistemologii obejmujących swoim zasięgiem coraz bardziej złożone procesy, wydarzenia, projekty. Uspołecznienie wiedzy o dynamice miejskości wyłania nowych uczestników dyskusji o kryzysach miejskich: aktywistów miejskich, dziennikarzy, artystów, itd.

Uważamy zatem, że warto sformułować główne problemy i pokazać najbardziej obiecujące propozycje rozwiązań obejmujących wszystkie poziomy miejskości: poczynając od nowych praktyk artystycznych, architektonicznych, projektowych czy lokalnych praktyk mieszkańców miast, uwzględniając również nowe epistemologie i pragmatyczne sojusze międzydyscyplinarne.

Do udziału w konferencji zapraszamy przedstawicieli wszystkich dyscyplin czyniących przedmiotem badań miasta, procesy urbanizacji, tereny zurbanizowane, urbanocen, podmioty miejskie, itp. Proponujemy przyjęcie perspektywy kulturowej, przekraczającej podziały, o których wyżej mowa. Po pierwsze dlatego, że w porównaniu z perspektywą ekonomiczną, geograficzną, społeczną wydaje się ona nadal zbyt słabo rozwinięta. Po drugie dlatego, że kryzysy miejskie, z którymi mamy do czynienia w XXI wieku, trudno rozwiązywać abstrahując od przekazów i zmian kulturowych.

Pytania i obszary tematyczne, które dołączamy do zaproszenia, pokazują również jak dalece zmieniły się w ostatnich latach studia kulturowe, nie zacierając jednocześnie swego emancypacyjno-progresywnego charakteru. Sformułowane przez nas pytania dotyczą zarówno źródeł kryzysów miejskich, jak i strategii antykryzysowych. Oba te wymiary chcemy poddać pod dyskusję

  1. Miękkie modele zmiany miejskiej – źródła kryzysów czy ich rozwiązania?
  2. Czy miejskie ekonomie symboliczne wyczerpują się?
  3. Czy istnieje potrzeba kulturalizacji prawa do miasta?
  4. Jakie miejskie kompetencje są dziś potrzebne?
  5. Dla kogo jest miejsce w przestrzeni miejskiej: metropolitalni „inni” (klasa, etniczność, wiek, płeć), ruchliwe podmioty, nowe lokalności?
  6. Jak miasta odpowiadają na kryzys klimatyczny?
  7. Procesy miejskie a światowy ekosystem (antropocen, kapitałocen, urbanocen…)?
  8. Jak na fragmentację miast odpowiadają architektura uzdrawiająca i design holistyczny?
  9. Dokąd zmierza miejski techno-rozwój?
  10. Czy artystyczne strategie antykryzysowe są skuteczne?
  11. Teorie miejskie – kryzys czy nadprodukcja?
  12. Jaki jest potencjał a jakie słabości nowych ontologii w badaniach miejskich?

Termin akceptacji abstraktów: 10 września 2019.

Przewidujemy 20-minutowe wystąpienia. Zgłoszenia wraz z tytułem, afiliacją oraz abstraktem (do 1000 znaków) prosimy przesyłać do 1 września 2019 na adres kryzysy.miejskie@gmail.com

Opłata konferencyjna wynosi:

  • dla pracowników naukowych: 300 zł
  • dla doktorantów i niezależnych badaczy: 150 zł

Termin wpłaty: 30 września 2019 (na podany w późniejszym terminie numer konta).
Opłata obejmuje materiały konferencyjne oraz catering podczas konferencji. Nie obejmuje kosztów podróży oraz noclegów. Zainteresowanym oferujemy jednakże informację na temat bazy hotelowej w Poznaniu. Przewidujemy również publikację wybranych tekstów pokonferencyjnych.

Miejsce konferencji: Instytut Kulturoznawstwa UAM (Kampus Ogrody), ul. Szamarzewskiego 89, 60-658 Poznań

Formularz zgłoszeniowy (docx)

Call For Pappers

Komentarze są wyłączone.